Dagblad Suriname

Facebook Posts

3 uur geleden

Dagblad Suriname

Sunny Point nieuwe bekerkampioen WSO

De ploeg van Sunny Point is zondag de bekerkampioen geworden van de Wanica Sportorganisatie. Deze ploeg zal de bond vertegenwoordigen tijdens het SVB bekertoernooi. In de finale won Sunny Point met 4-2 van FTN. In de halve finale won Sunny Point na het trappen van penalty’s met 5-3 van SVH. De wedstrijd eindigde in een 3-3 gelijkspel. FTN kwam in de finale door Pokigron in de halve finale met 4-1 te verslaan.
... Zie meerZie minder

8 uur geleden

Dagblad Suriname

Mop van de dag

Een jongen moet tekenen in de klas. De leraar vraagt: waarom heb je nog niks op je blad staan? Zegt de jongen: dat heb ik wel, ik heb een grazende koe getekend. Leraar: maar ik zie geen gras! Jongen: dat heeft de koe al opgegeten. Leraar: maar ik zie ook geen koe! Jongen: denk jij dat die koe blijft staan als er geen gras meer is?
... Zie meerZie minder

 

Commentaren

Jongen antwoord . jo koe .

Jessy Samin

9 uur geleden

Dagblad Suriname

... Zie meerZie minder

9 uur geleden

Dagblad Suriname

In Memoriam
Sheilendra Girjasing…rebel met het hart op de juiste plaats

Op maandag 8 oktober 2018 ontvingen wij het droevig bericht van het heengaan van onze zeer gewaardeerde partijgenoot Sheilendra Moekesh Hemantkoemar Girjasing.
Hij stond bekend als een zeer populaire volksvertegenwoordiger. Hij verstond als weinig anderen de taal van het volk en hij kon juist daardoor anticiperen op noden en behoeften van de gemeenschap.
Sheilendra was een veelzijdig mens, begiftigd met verschillende talenten.
Geboren in het district Nickerie op 27 augustus 1956, kwam hij als achtjarige met het gezin van negen, bestaande uit vader, moeder en zeven kinderen (2 meisjes en 5 zonen), in Paramaribo.

Al op jonge leeftijd demonstreerde de jongste zoon van de Girjasings een recalcitrante inborst, die zich gaandeweg manifesteerde in een rebels karakter.
Dat is terug te voeren naar zijn spontaniteit, sportiviteit, de samenwerkende stijl van communiceren, zijn eigenwijsheid, maar tegelijk zijn humor en spel.
In een samenwerkende stijl wordt een combinatie gehanteerd van assertief en coöperatief gedrag. Hier wordt een “win-win” oplossing gezocht voor het conflict. Deze stijl is nuttig wanneer veel tijd of energie beschikbaar is en wanneer een creatieve oplossing moet worden bedacht.
Bekend is niet alleen zijn inzet in zijn studententijd, maar ook zijn sociale activiteiten in de sport. Hij voelde zich geroepen om op te treden als studentenleider.

Op bestuurlijk vlak heeft hij verschillende functies bekleed in culturele en de religieuze organisaties. Als salesman heeft hij zijn sporen verdiend en gedurende korte tijd was hij zelfs leraar. Om zijn carrière een boost te geven pakte hij een studie aan de Anton de Kom Universiteit van Suriname op en behaalde daar zijn licentiaatsdiploma in de economie. Sheilendra was goed van de tongriem gesneden, een eigenschap die hem in zijn latere politieke loopbaan bijzonder goed van pas kwam.
Het ondernemerschap zat hem in het bloed en hij bouwde in de afgelopen 30 jaren een goed renderend handelsbedrijf “Firgos N.V.” op.

Naast handelsgeest en ondernemerschap was sociale bewogenheid Shailendra ook niet onbekend. Binnen de Serviceorganisatie van Lionsclubs International waar mensen uit de lokale gemeenschap op vriendschappelijke en vrijwillige basis samen werken om hulp te bieden daar waar dat nodig is, was hij zeer actief. Lionsclubs bepalen zelf de doelen die ze willen ondersteunen en de wijze waarop ze uitvoering geven aan de dienstverlening.
Weeskinderen en landgenoten met visuele beperkingen hadden in die context dan ook zijn aandacht.

Maar Sheilendra ging voor meer. Met open vizier trok hij ten strijde tegen etnische verscheidenheid en de heersende maatschappelijke ongelijkheid. Hij was iemand die met woord en daad inhoud gaf aan de gedachte van de verbroederingspolitiek.
Hij was in de eerste plaats Surinamer en pas in de tweede Hindoestaan, Velen kunnen beamen dat hij zich onder alle bevolkingsgroepen met evenveel gemak bewoog en makkelijk contacten kon leggen en onderhouden.
Hij kreeg de bijnaam ‘Gandhi’ voor zijn optreden binnen het jeugd- en sportwerk van Sportvereniging de Dolfijn. Dat was ook wat hem politiek dreef.

Ik leerde hem beter kennen na mijn terugkomst in Suriname in 2000. Het klikte meteen tussen ons en hij was gauw gewonnen voor het idee van een alternatieve politieke beweging met andere bestaande politieke partijen, zoals Naya Kadam en HPP. De samenwerking resulteerde in de oprichting van de Unie van Progressieve Surinamers (UPS).
Na de formele oprichting in 2003 werden voorbereidingen getroffen voor deelname aan de verkiezingen van 2005. UPS zou met DOE in zee gaan en zo combinatie UPS-DOE vormen, met Sheilendra als UPS- DOE lijsttrekker in het district Commewijne.
Sheilendra kreeg bekendheid om zijn krachtige politieke boodschappen, wat hem het verwijt opleverde dat hij een districtspoliticus was en geen een landelijke.
De UPS-DOE combinatie deed het zo slecht nog niet: een landelijke score van bijkans 14.000 stemmen, Helaas was dat niet voldoende voor een zetel; het vigerende kiesstelsel viel niet in het voordeel van nieuwe politieke partijen uit. Dat was ook de visie van Sheilendra, want hij miste de zetel op een klein aantal stemmen na.
Hoewel hij betrokken was bij de voorbereidingen van de totstandkoming van het Middenblok in 2008, bleef hij kritisch naar de UPS toe, met betrekking tot zijn kansen bij de volgende verkiezingen.
Bij die volgende verkiezingen (2010) nam hij een last minute besluit om de kandidatering als nummer 1 voor het district Commewijne namens de VHP te accepteren.
Voor dit besluit heb ik een paar persoonlijke gesprekken met hem gehad over zijn motieven om weer over te stappen naar de VHP. Hij wist mij ervan te overtuigen dat dit een rechtvaardige stap was. Zijn inschatting was correct en hij kwam na de verkiezingen van 2010 ook binnen als volksvertegenwoordiger voor het district Commewijne.

Hij ontpopte zich als een goed presterend DNA-lid. In de debatten was hij scherp en hij kon zijn stellingen met de kracht van argumenten onderbouwen. Hij ging het debat met de leden van de coalitie niet uit de weg en trok als het erop aankwam flink van leer.
Hij werd populair met zijn Tv-programma’s bij Rapar en Apintie. Hij was vertegenwoordiger van het district Commewijne en hij kwam op voor de belangen van zijn district.
Armoedebestrijding, beschikbaarheid van veilig drinkwater, bescherming van de oevers van de Commewijnerivier, goed onderwijs en goede gezondheidsfaciliteiten en de ontwikkeling van het district waren de thema’s waar hij zich sterk voor maakte.
Zijn levensmotto was: “Alles wat je hebt moet je delen met anderen”. Hij heeft het geluk mogen smaken zijn district flink te zien opbloeien in de afgelopen 8 jaren.
Huize Girjasing te Meerzorg stond altijd open voor vrienden en families. Daar hebben velen hem meegemaakt als gastheer op feestjes en politieke bijeenkomsten en het achtererf van zijn perceel is omgedoopt tot de Kleine Olifant.
Maar we kennen hem ook als muziekliefhebber en entertainer. Sheilendra was in zijn jeugdjaren voorzanger van de Hindostaanse muziekformatie Silver Strings en heeft getoond veel gevoel te hebben voor het zingen van Hindostaanse liederen, vooral uit de oude doos.
Wat begon als hobby groeide uit naar professionele entertainment. Hij heeft verschillende CD ‘s kunnen uitbrengen, waardoor zijn culturele nalatenschap is veiliggesteld.

Dat het menselijk lichaam een groot incasseringsvermogen heeft is een gegeven waar wij ons telkens weer over verbazen. Sheilendra heeft in de afgelopen jaren mede als gevolg van zijn drukke werkzaamheden, op verschillende momenten gezondheidsproblemen ondervonden en op evenzovele verschillende momenten heeft zijn lichaam grote veerkracht getoond, waardoor hij in staat was te herstellen. Maar helaas…ook het langste touw heeft een eind.
Bij de laatste kritische aanval op zijn gestel heeft hij alles gegeven om de aanval af te slaan en terug te keren tot het leven van alledag. Daartoe behoorde ook het vertrek naar Nederland voor een medische ingreep. Dat leek goed te zijn gegaan en zijn ontembaar optimisme kwam weer bovendrijven, daar in Nijmegen. Hij zat op zijn praatstoel en was weer vol met zijn werk voor het district Commewijne, met plannen voor de campagne van de VHP, op weg naar de verkiezingen van 2020.
Helaas…his time was up.
Sheilendra had een fobie; een aviofobie, om precies te zijn; vliegangst. Ik stelde hem recentelijk nog de vraag hoe hij in Nederland was beland en hij begon te lachen. Hij zei mij dat dat zijn geheim was, maar dat hij mij dat geheim, eenmaal terug in Suriname, wel zou vertellen.

Het heengaan van Sheilendra is een groot verlies voor de Surinaamse samenleving; voor zijn VHP, het district Commewijne en voor zijn directe familie. Hij laat een leemte achter die moeilijk te vullen zal zijn.
We zullen hem missen vanwege zijn sociale betrokkenheid, zijn maatschappijkritische houding, zijn initiatiefrijke ideeën, zijn humor en zijn gevoel voor de noden van de burgers.
Er is een gezegde dat ons vertelt dat God steeds de mooiste bloemen wegplukt uit zijn tuin, en zo voelt het ook aan bij de VHP.
We verliezen met het heengaan van Sheilindra een van onze kleurrijke mooie bloemen met uitzonderlijke talenten.
We wensen zijn vrouw Iris en de twee dochters Chandeni en Nandeni heel vele sterkte toe.
Sterkte aan de families Girjasing en Idu.
In gedachten zijn we bij jullie.

Henry Ori
... Zie meerZie minder

In Memoriam 
Sheilendra Girjasing…rebel met het hart op de juiste plaats

Op maandag 8 oktober 2018 ontvingen wij het droevig bericht van het heengaan van onze zeer gewaardeerde partijgenoot Sheilendra Moekesh Hemantkoemar Girjasing. 
Hij stond bekend als een zeer populaire volksvertegenwoordiger. Hij verstond als weinig anderen de taal van het volk en hij kon juist daardoor anticiperen op noden en behoeften van de gemeenschap. 
Sheilendra was een veelzijdig mens, begiftigd met verschillende talenten.  
Geboren in het district Nickerie op 27 augustus 1956, kwam hij als achtjarige met het gezin van negen, bestaande uit vader, moeder en zeven kinderen (2 meisjes en 5 zonen), in Paramaribo. 

Al op jonge leeftijd demonstreerde de jongste zoon van de Girjasings een recalcitrante inborst, die zich gaandeweg manifesteerde in een rebels karakter. 
Dat is terug te voeren naar zijn spontaniteit, sportiviteit, de samenwerkende stijl van communiceren, zijn eigenwijsheid, maar tegelijk zijn humor en spel.
In een samenwerkende stijl wordt een combinatie gehanteerd van assertief en coöperatief gedrag. Hier wordt een “win-win” oplossing gezocht voor het conflict. Deze stijl is nuttig wanneer veel tijd of energie beschikbaar is en wanneer een creatieve oplossing moet worden bedacht.
Bekend is niet alleen zijn inzet in zijn studententijd, maar ook zijn sociale activiteiten in de sport. Hij voelde zich geroepen om op te treden als studentenleider. 

Op bestuurlijk vlak heeft hij verschillende functies bekleed in culturele en de religieuze organisaties. Als salesman heeft hij zijn sporen verdiend en gedurende korte tijd was hij zelfs leraar. Om zijn carrière een boost te geven pakte hij een studie aan de Anton de Kom Universiteit van Suriname op en behaalde daar zijn licentiaatsdiploma in de economie. Sheilendra was goed van de tongriem gesneden, een eigenschap die hem in zijn latere politieke loopbaan bijzonder goed van pas kwam.
Het ondernemerschap zat hem in het bloed en hij bouwde in de afgelopen 30 jaren een goed renderend handelsbedrijf “Firgos N.V.” op. 

Naast handelsgeest en ondernemerschap was sociale bewogenheid Shailendra ook niet onbekend. Binnen de Serviceorganisatie van Lionsclubs International waar mensen uit de lokale gemeenschap op vriendschappelijke en vrijwillige basis samen werken om hulp te bieden daar waar dat nodig is, was  hij zeer actief. Lionsclubs bepalen zelf de doelen die ze willen ondersteunen en de wijze waarop ze uitvoering geven aan de dienstverlening.
Weeskinderen en landgenoten met visuele beperkingen hadden in die context dan ook zijn aandacht.  

Maar Sheilendra ging voor meer. Met open vizier trok hij ten strijde tegen etnische verscheidenheid en de heersende maatschappelijke ongelijkheid. Hij was iemand die met woord en daad inhoud gaf aan de gedachte van de verbroederingspolitiek. 
Hij was in de eerste plaats Surinamer en pas in de tweede Hindoestaan, Velen kunnen beamen dat hij zich onder alle bevolkingsgroepen met evenveel gemak bewoog en makkelijk contacten kon leggen en onderhouden. 
Hij kreeg de bijnaam ‘Gandhi’ voor zijn optreden binnen het jeugd- en sportwerk van Sportvereniging de Dolfijn. Dat was ook wat hem politiek dreef. 

Ik leerde hem beter kennen na mijn terugkomst in Suriname in 2000. Het klikte meteen tussen ons en hij was gauw gewonnen voor het idee van een alternatieve politieke beweging met andere bestaande politieke partijen, zoals Naya Kadam en HPP. De samenwerking resulteerde in de oprichting van de Unie van Progressieve Surinamers (UPS). 
Na de formele oprichting in 2003 werden voorbereidingen getroffen voor deelname aan de verkiezingen van 2005. UPS zou met DOE in zee gaan en zo combinatie UPS-DOE vormen, met Sheilendra als UPS- DOE lijsttrekker in het district Commewijne.
Sheilendra kreeg bekendheid om zijn krachtige politieke boodschappen, wat hem het verwijt opleverde dat hij een districtspoliticus was en geen een landelijke.
De UPS-DOE combinatie deed het zo slecht nog niet: een landelijke score van bijkans 14.000 stemmen, Helaas was dat niet voldoende voor een zetel; het vigerende kiesstelsel viel niet in het voordeel van nieuwe politieke partijen uit. Dat was ook de visie van Sheilendra, want hij miste de zetel op een klein aantal stemmen na.  
Hoewel hij betrokken was bij de voorbereidingen van de totstandkoming van het Middenblok in 2008, bleef hij kritisch naar de UPS toe, met betrekking tot zijn kansen bij de volgende verkiezingen. 
Bij die volgende verkiezingen (2010) nam hij een last minute besluit om de kandidatering als nummer 1 voor het district Commewijne namens de VHP te accepteren. 
Voor dit besluit heb ik een paar persoonlijke gesprekken met hem gehad over zijn motieven om weer over te stappen naar de VHP. Hij wist mij ervan te overtuigen dat dit een rechtvaardige stap was. Zijn inschatting was correct en hij kwam na de verkiezingen van 2010 ook binnen als volksvertegenwoordiger voor het district Commewijne. 

Hij ontpopte zich als een goed presterend DNA-lid. In de debatten was hij scherp en hij kon zijn stellingen met de kracht van argumenten onderbouwen. Hij ging het debat met de leden van de coalitie niet uit de weg en trok als het erop aankwam flink van leer. 
Hij werd populair met zijn Tv-programma’s bij Rapar en Apintie. Hij was vertegenwoordiger van het district Commewijne en hij kwam op voor de belangen van zijn district. 
Armoedebestrijding, beschikbaarheid van veilig drinkwater, bescherming van de oevers van de Commewijnerivier, goed onderwijs en goede gezondheidsfaciliteiten en de ontwikkeling van het district waren de thema’s waar hij zich sterk voor maakte. 
Zijn levensmotto was: “Alles wat je hebt moet je delen met anderen”. Hij heeft het geluk mogen smaken zijn district flink te zien opbloeien in de afgelopen 8 jaren. 
Huize Girjasing te Meerzorg stond altijd open voor vrienden en families. Daar hebben velen hem meegemaakt als gastheer op feestjes en politieke bijeenkomsten en het achtererf van zijn perceel is omgedoopt tot de Kleine Olifant. 
Maar we kennen hem ook als muziekliefhebber en entertainer. Sheilendra was in zijn jeugdjaren voorzanger van de Hindostaanse muziekformatie Silver Strings en heeft getoond veel gevoel te hebben voor het zingen van Hindostaanse liederen, vooral uit de oude doos. 
Wat begon als hobby groeide uit naar professionele entertainment. Hij heeft verschillende CD ‘s kunnen uitbrengen, waardoor zijn culturele nalatenschap is veiliggesteld. 

Dat het menselijk lichaam een groot incasseringsvermogen heeft is een gegeven waar wij ons telkens weer over verbazen. Sheilendra heeft in de afgelopen jaren mede als gevolg van zijn drukke werkzaamheden, op verschillende momenten gezondheidsproblemen ondervonden en op evenzovele verschillende momenten heeft zijn lichaam grote veerkracht getoond, waardoor hij in staat was te herstellen. Maar helaas…ook het langste touw heeft een eind. 
Bij de laatste kritische aanval op zijn gestel heeft hij alles gegeven om de aanval af te slaan en terug te keren tot het leven van alledag. Daartoe behoorde ook het vertrek naar Nederland voor een medische ingreep. Dat leek goed te zijn gegaan en zijn ontembaar optimisme kwam weer bovendrijven, daar in Nijmegen. Hij zat op zijn praatstoel en was weer vol met zijn werk voor het district Commewijne, met plannen voor de campagne van de VHP, op weg naar de verkiezingen van 2020.
Helaas…his time was up. 
Sheilendra had een fobie; een aviofobie, om precies te zijn; vliegangst. Ik stelde hem recentelijk nog de vraag hoe hij in Nederland was beland en hij begon te lachen. Hij zei mij dat dat zijn geheim was, maar dat hij mij dat geheim, eenmaal terug in Suriname, wel zou vertellen. 

Het heengaan van Sheilendra is een groot verlies voor de Surinaamse samenleving; voor zijn VHP, het district Commewijne en voor zijn directe familie. Hij laat een leemte achter die moeilijk te vullen zal zijn. 
We zullen hem missen vanwege zijn sociale betrokkenheid, zijn maatschappijkritische houding, zijn initiatiefrijke ideeën, zijn humor en zijn gevoel voor de noden van de burgers. 
Er is een gezegde dat ons vertelt dat God steeds de mooiste bloemen wegplukt uit zijn tuin, en zo voelt het ook aan bij de VHP. 
We verliezen met het heengaan van Sheilindra een van onze kleurrijke mooie bloemen met uitzonderlijke talenten. 
We wensen zijn vrouw Iris en de twee dochters Chandeni en Nandeni heel vele sterkte toe. 
Sterkte aan de families Girjasing en Idu. 
In gedachten zijn we bij jullie. 

Henry Ori

 

Commentaren

Aan de nabestaanden;Als elke druppel kon zeggen hoe zeer we hem missen,dan regende het elke dag...P.s.Suraj Re Jalte Rehna 🕉️!

Heelllll veellllllll sterkte aan zijn vrouw en aan de nabestaanden.Was een goeie buurman van ons.Afscheid genomen op Schiphol was heel erg zwaar.Maar was toch moeite waard😢😢😢

Een GOED en SOCIAAL MENS gecondoleerd en sterkte aan de FAMILIE

Gecondoleerd...

R I P

Rip

Rip

Rip. .

Pfff

RIP en sterkte voor de familie

+ Meer commentaren

9 uur geleden

Dagblad Suriname

Copa Libertadores halve finaales, 1e wedstrijd

October 23-24, 2018 -- De Copa Libertadores, Zuid-Amerika’s belangrijkste clubcompetitie, bereikt de halve finale met de eerste wedstrijden in Buenos Aires, Argentinië.
The semi-finals of the Copa Libertadores feature two heavyweight contests between perennial rivals Argentina and Brazil, as River Plate take on Gremio, and Boca Juniors clash with Palmeiras.

Reigning champions Gremio are bidding to win a fourth title following their victory over Argentina’s Lanus in the 2017 final, while six-time winners River Plate are targeting one more title to equal the all-time record held by Independiente.

Boca Juniors and Palmeiras met in the group stages, drawing in Sao Paulo, before the Brazilians inflicted Boca’s only defeat of the competition with a 3-0 victory in Buenos Aires.

Argentina (24) and Brazil (18) have won 42 of 58 Copa Libertadores titles collectively.
... Zie meerZie minder

Copa Libertadores halve finaales, 1e wedstrijd

October 23-24, 2018 -- De Copa Libertadores, Zuid-Amerika’s belangrijkste clubcompetitie, bereikt de halve finale met de eerste wedstrijden in Buenos Aires, Argentinië.
The semi-finals of the Copa Libertadores feature two heavyweight contests between perennial rivals Argentina and Brazil, as River Plate take on Gremio, and Boca Juniors clash with Palmeiras.

Reigning champions Gremio are bidding to win a fourth title following their victory over Argentina’s Lanus in the 2017 final, while six-time winners River Plate are targeting one more title to equal the all-time record held by Independiente.

Boca Juniors and Palmeiras met in the group stages, drawing in Sao Paulo, before the Brazilians inflicted Boca’s only defeat of the competition with a 3-0 victory in Buenos Aires.

Argentina (24) and Brazil (18) have won 42 of 58 Copa Libertadores titles collectively.

9 uur geleden

Dagblad Suriname

Het loopt nog niet

De kwalificatiewedstrijd tegen de eilandengroep British Virgin Islands (BVI) in het weekend genoot relatief goede aandacht. Suriname is qua bevolking 16 maal groter dan de BVI (34.000 bewoners). De voetbalhistorie en –achtergrond van Suriname spreek meer tot de verbeelding dan die van de BVI. Surinaamse clubs zijn bijvoorbeeld CFU-kampioen geweest in een lang vervlogen tijd. Suriname speelde zondag weer een kleurloze wedstrijd. De Surinaamse voetballers speelden niet vrij en de meesten presteerden elk ver beneden hun potentie. De tweede helft was iets beter dan de eerste, maar overall was het een weinig indrukwekkende vertoning. De Surinaamse voetballers zijn niet goed opgeleid en missen de professionele houding en statuur die je van spelers van een nationale selectie verwacht. Hun houding is dezelfde als ze ergens in Wanica of Commewijne een ‘copa’ op een klein veldje spelen voor een ‘bruin’ per wedstrijd. De Surinaamse voetballers hebben last van het publiek, ze kunnen in de nationale selectie niet omgaan met aandacht die gepaard gaat met interlands. De spelers in de nationale selectie maken constant foute keuzes, het is niet te zien dat er een gedachte achter keuzes zit. Bovendien is duidelijk geworden dat voetballers die in de Surinaamse competitie uitkomen, tactisch en technisch zwaar tekort schieten. Maar het is niet de schuld van deze voetballers. Het heeft te maken met de kwaliteit (van het bestuur) van de SVB, de lidbonden en niet te vergeten de topclubs en hun trainers. Het probleem van de kwaliteit van de Surinaamse trainers moet niet worden onderschat. De vraag rijst of het mogelijk is om een goede voetbaltrainer te zijn zonder in het bezit te zijn van minimaal een middelbare schooldiploma. Wij denken dat het onmogelijk is, een uitzondering daar gelaten. Suriname moet ook zwaardere eisen gaan stellen aan zijn voetballers. Die moeten ook minimaal een middelbare schooldiploma hebben om bijvoorbeeld betaald voetbal te spelen. Surinaamse jongens houden van voetballen en ze willen als ze jong zijn wel degelijk een diploma behalen. Dit laatste moet niet worden ontkend, maar tegelijk moet worden bekend dat veel jongens door het systeem (thuisfront, Sport- en Jeugdzaken, Sozavo en Minowc) in de steek worden gelaten. De jongens haken af van school, omdat men kiest om te overleven. Lichamelijke opvoeding is een vak dat al op glo, voj en vos wordt onderwezen. De meeste LO-leerkrachten zijn vijanden van het voetbal, een deel is vrouw en heeft nooit gevoetbald. Ze kunnen niets nadoen. De jongens die van voetbal houden, worden gedwongen om handbal, hoogspringen en volleybal te spelen. Voetbal is op school taboe, terwijl voetbal nog steeds de nationale sport in Suriname is. De SVB is op de hoogte van deze vijandigheid tegenover voetbal op scholen, maar de bestuursleden hebben het te druk met hun werk en veteranenvoetbal spelen om deze zaken met Minowc en bijzonder onderwijsstichtingen te bespreken. Voetbal moet op school worden georganiseerd. We hebben nu SVB jeugdcompetities (vanaf 9 jaar tot 20 jaar) die in Paramaribo worden afgewikkeld en af en toe in de districten als de clubs meedoen (thuiswedstrijden). Clubs uit de districten doen niet mee aan de SVB jeugdcompetities met een enkele uitzondering van 1 of 2 clubs uit Wanica en Commewijne. In de districten zijn er geen jeugdcompetities. De SVB stimuleert dat in geen enkel opzicht bij de lidbonden, het komt niet eens aan de orde op ledenvergaderingen. Bestuursleden van de SVB geloven alleen en doen zelf ook mee aan veteranenwedstrijden, ze zijn heel enthousiast daarover. Het Minowc moet samen met Sport en Jeugdzaken en in samenwerking met de SVB en zijn lidbonden, jaarlijks scholencompetities draaien. De topspelers worden hier gescout onder de voorwaarde dat clubs bevorderen dat de jongens minimaal hun middelare schooldiploma halen. De districtenkampioenen worden dan jaarlijks gehuldigd door de DC’s. De nationale schoolkampioen wordt jaarlijks gehuldigd door de president van het land. Het sportmateriaal van de scholencompetities wordt gesponsord door Sport- en Jeugdzaken, het moet worden begroot. De wedstrijden worden afgewerkt in de districten op de velden van de lidbonden. De SVB moet een soort integratie organiseren tussen een schoolcompetitie en de jeugdcompetitie waar vooral teams van de Topklasse in een of meerdere klassen met een jeugdteam meedoen. Veel Surinaamse voetballers komen overigens uit een wild-west-situatie die heerst in de club. Ze ervaren ook een behoorlijke armoede en wonen in krotten, dit zorgt voor minderwaardigheidsgevoelens. Dat komt naar boven als men voor buitelanders staat. Er zijn clubs in Suriname die achter elkaar kampioen worden van Suriname, maar die niet werken aan de sportieve en technische vorming van de jonge sporters die bij hun spelen. Er zijn clubeigenaren die hun spelers zelfs meesleuren in anarchie en gangsterachtig en gewelddadig gedrag op en buiten het veld. In een nette setting van de nationale selectie weten deze jongens zich geen raad en lijkt het dan alsof een arm en een been en het verstand buiten werking zijn gesteld. Er is een grote culturele gap tussen het nette georganiseerd gedrag in de nationale selectie en de wild-west van de clubs. Die gap is er ook tussen de SVB-bestuursleden en het nationale team. Er is veel op te merken rond de wedstrijd van zaterdag. Over het tenue, de vest van de trainer en de hoge prijs van de ‘tribune noord’ kaarten en daardoor de lege tribunes (waar de SVB-bestuurders nooit komen) gaan we een andere keer wel hebben. Feit is dat we een steeds langere weg te gaan hebben als het gaat om onze nationale voetbalselectie.
... Zie meerZie minder

Het loopt nog niet

De kwalificatiewedstrijd tegen de eilandengroep British Virgin Islands (BVI) in het weekend genoot relatief goede aandacht. Suriname is qua bevolking 16 maal groter dan de BVI (34.000 bewoners). De voetbalhistorie en –achtergrond van Suriname spreek meer tot de verbeelding dan die van de BVI. Surinaamse clubs zijn bijvoorbeeld CFU-kampioen geweest in een lang vervlogen tijd. Suriname speelde zondag weer een kleurloze wedstrijd. De Surinaamse voetballers speelden niet vrij en de meesten presteerden elk ver beneden hun potentie. De tweede helft was iets beter dan de eerste, maar overall was het een weinig indrukwekkende vertoning. De Surinaamse voetballers zijn niet goed opgeleid en missen de professionele houding en statuur die je van spelers van een nationale selectie verwacht. Hun houding is dezelfde als ze ergens in Wanica of Commewijne een ‘copa’ op een klein veldje spelen voor een ‘bruin’ per wedstrijd. De Surinaamse voetballers hebben last van het publiek, ze kunnen in de nationale selectie niet omgaan met aandacht die gepaard gaat met interlands. De spelers in de nationale selectie maken constant foute keuzes, het is niet te zien dat er een gedachte achter keuzes zit. Bovendien is duidelijk geworden dat voetballers die in de Surinaamse competitie uitkomen, tactisch en technisch zwaar tekort schieten. Maar het is niet de schuld van deze voetballers. Het heeft te maken met de kwaliteit (van het bestuur) van de SVB, de lidbonden en niet te vergeten de topclubs en hun trainers. Het probleem van de kwaliteit van de Surinaamse trainers moet niet worden onderschat. De vraag rijst of het mogelijk is om een goede voetbaltrainer te zijn zonder in het bezit te zijn van minimaal een middelbare schooldiploma. Wij denken dat het onmogelijk is, een uitzondering daar gelaten. Suriname moet ook zwaardere eisen gaan stellen aan zijn voetballers. Die moeten ook minimaal een middelbare schooldiploma hebben om bijvoorbeeld betaald voetbal te spelen. Surinaamse jongens houden van voetballen en ze willen als ze jong zijn wel degelijk een diploma behalen. Dit laatste moet niet worden ontkend, maar tegelijk moet worden bekend dat veel jongens door het systeem (thuisfront, Sport- en Jeugdzaken, Sozavo en Minowc) in de steek worden gelaten. De jongens haken af van school, omdat men kiest om te overleven. Lichamelijke opvoeding is een vak dat al op glo, voj en vos wordt onderwezen. De meeste LO-leerkrachten zijn vijanden van het voetbal, een deel is vrouw en heeft nooit gevoetbald. Ze kunnen niets nadoen. De jongens die van voetbal houden, worden gedwongen om handbal, hoogspringen en volleybal te spelen. Voetbal is op school taboe, terwijl voetbal nog steeds de nationale sport in Suriname is. De SVB is op de hoogte van deze vijandigheid tegenover voetbal op scholen, maar de bestuursleden hebben het te druk met hun werk en veteranenvoetbal spelen om deze zaken met Minowc en bijzonder onderwijsstichtingen te bespreken. Voetbal moet op school worden georganiseerd. We hebben nu SVB jeugdcompetities (vanaf 9 jaar tot 20 jaar) die in Paramaribo worden afgewikkeld en af en toe in de districten als de clubs meedoen (thuiswedstrijden). Clubs uit de districten doen niet mee aan de SVB jeugdcompetities met een enkele uitzondering van 1 of 2 clubs uit Wanica en Commewijne. In de districten zijn er geen jeugdcompetities. De SVB stimuleert dat in geen enkel opzicht bij de lidbonden, het komt niet eens aan de orde op ledenvergaderingen. Bestuursleden van de SVB geloven alleen en doen zelf ook mee aan veteranenwedstrijden, ze zijn heel enthousiast daarover. Het Minowc moet samen met Sport en Jeugdzaken en in samenwerking met de SVB en zijn lidbonden, jaarlijks scholencompetities draaien. De topspelers worden hier gescout onder de voorwaarde dat clubs bevorderen dat de jongens minimaal hun middelare schooldiploma halen. De districtenkampioenen worden dan jaarlijks gehuldigd door de DC’s. De nationale schoolkampioen wordt jaarlijks gehuldigd door de president van het land. Het sportmateriaal van de scholencompetities wordt gesponsord door Sport- en Jeugdzaken, het moet worden begroot. De wedstrijden worden afgewerkt in de districten op de velden van de lidbonden. De SVB moet een soort integratie organiseren tussen een schoolcompetitie en de jeugdcompetitie waar vooral teams van de Topklasse in een of meerdere klassen met een jeugdteam meedoen. Veel Surinaamse voetballers komen overigens uit een wild-west-situatie die heerst in de club. Ze ervaren ook een behoorlijke armoede en wonen in krotten, dit zorgt voor minderwaardigheidsgevoelens. Dat komt naar boven als men voor buitelanders staat. Er zijn clubs in Suriname die achter elkaar kampioen worden van Suriname, maar die niet werken aan de sportieve en technische vorming van de jonge sporters die bij hun spelen. Er zijn clubeigenaren die hun spelers zelfs meesleuren in anarchie en gangsterachtig en gewelddadig gedrag op en buiten het veld. In een nette setting van de nationale selectie weten deze jongens zich geen raad en lijkt het dan alsof een arm en een been en het verstand buiten werking zijn gesteld. Er is een grote culturele gap tussen het nette georganiseerd gedrag in de nationale selectie en de wild-west van de clubs. Die gap is er ook tussen de SVB-bestuursleden en het nationale team. Er is veel op te merken rond de wedstrijd van zaterdag. Over het tenue, de vest van de trainer en de hoge prijs van de ‘tribune noord’ kaarten en daardoor de lege tribunes (waar de SVB-bestuurders nooit komen) gaan we een andere keer wel hebben. Feit is dat we een steeds langere weg te gaan hebben als het gaat om onze nationale voetbalselectie.

 

Commentaren

Wie heeft het bericht geschreven??ik ben t totaal oneens met wat er staat hoor!!

9 uur geleden

Dagblad Suriname

Gijzeling in Keulen,dader opgepakt

Op het station van Keulen heeft de
politie een man opgepakt die een vrouw
in gijzeling had genomen.De man is
zwaargewond en de vrouw lichtgewond.De
politie gooide flitsgranaten in de
apotheek waar de gijzeling plaatsvond
en wist de dader te overmeesteren.

De gijzelnemer zou voor de gijzeling
hebben geprobeerd een meisje in brand
te steken in een McDonald's.Dat is
niet bevestigd door de Duitse politie.

Onderhandelaars van de politie legden
vanmiddag contact met de man.Overal in
en bij het station waren zwaargewapende
agenten te zien.Een groot gebied was
afgezet en het treinverkeer lag stil.
... Zie meerZie minder

Gijzeling in Keulen,dader opgepakt  
                                        
 Op het station van Keulen heeft de   
 politie een man opgepakt die een vrouw 
 in gijzeling had genomen.De man is     
 zwaargewond en de vrouw lichtgewond.De 
 politie gooide flitsgranaten in de     
 apotheek waar de gijzeling plaatsvond  
 en wist de dader te overmeesteren.     
                                        
 De gijzelnemer zou voor de gijzeling   
 hebben geprobeerd een meisje in brand  
 te steken in een McDonalds.Dat is     
 niet bevestigd door de Duitse politie. 
                                        
 Onderhandelaars van de politie legden  
 vanmiddag contact met de man.Overal in 
 en bij het station waren zwaargewapende
 agenten te zien.Een groot gebied was   
 afgezet en het treinverkeer lag stil.

9 uur geleden

Dagblad Suriname

Rook ontwikkeling Ornamibo
4 kilometer van ornamibo
Vanmorgen
... Zie meerZie minder

Rook ontwikkeling Ornamibo
4 kilometer van ornamibo
Vanmorgen

 

Commentaren

Hoi Sranan bradas en sisas, ik ben vanavond live om jullie iets te vertellen over Ornamibo, en dat zal zeker niet leuk klinken, jullie weten dat ik biogas doe en ik zal kort inwijden wat er zich ontwikkeld daar, ik heb jaren gewaarschuwd over deze tijdbom en nu is het de trailer, die echte film moet nog komen, meld een ieder om te kijken vanavond 8.00u Samuel Kiik van Slimgas LIVE OP FB. ORNAMIBO IS DE TOPIC!

niet alleen 4 kilometer maar tot op santo boma en omgeving heeft last ervan

Ik ben ziek van. Me keel doet zeer en alle slijm. Waaaaaaaar gaat dit naar toe????????

Verschrikkelyk bouta jy kan niets doen maar geld kan jy wel nemen sang klarie kaba su

Wat doet de overheid<milieupolitie? dit is ziekelijk!!! Met zn allen de staat sowieso hiervoor aanklagen en verantwoordekijk stellen en alle bijkomende kosten betalen aan mensen die zwaar gedupeerd zijn hierdoor...Gezamelijk een advocaat in de arm nemen

U praat over 4 km . In de avond uren tot over de duistburglaan en van t hogerhyusstr.

De verantwoordelijke minister in Su moet door deze milieuramp aftreden. Zo hoort dat te gaan.

schuim misschien dat gebruikt wordt bij het blussen van een brand bij vliegtuigen? waar wacht men allemaal op? Misschien pas wanneer het de dee en aa nadert en ze in rook gewikkeld worden? En de mensen in de direkte omgeving dan? Later zal met de vruchten van plukken

Omgsshhh Julie🙈

Verschrikkelijk!

KARMA.....DA ZIT SU TE SCHREEUWEN "SURALCO DIT EN SURALCO DAT"....

Laat oosterwolde een eenig ze helpen

NDP bewierookt jullie 🤣🤣.

Vreselijk is dit...we worden ziek ervan...vuilstortplaats sluiten...

ook in commewijne vanmorgen

Iromnie Romi zie

Patricia de Gama kijk

Farida Vrede

Jayant Rasiawan

+ Meer commentaren

9 uur geleden

Dagblad Suriname

Laagst gemeten waterstand van de Rijn ooit

Het waterpeilmeetstation in de Rijn bij Lobith toonde maandag een recordstand: 6,73 meter boven Normaal Amsterdams Peil. Dat is de laagste stand ooit gemeten. De hoogste was in 1925 met 16,93 meter. De lage waterstand veroorzaakt in Duitsland problemen: schepen kunnen minder lading meenemen.
... Zie meerZie minder

Laagst gemeten waterstand van de Rijn ooit

Het waterpeilmeetstation in de Rijn bij Lobith toonde maandag een recordstand: 6,73 meter boven Normaal Amsterdams Peil. Dat is de laagste stand ooit gemeten. De hoogste was in 1925 met 16,93 meter. De lage waterstand veroorzaakt in Duitsland problemen: schepen kunnen minder lading meenemen.

10 uur geleden

Dagblad Suriname

Saudi-Arabië in het nauw door groeiende kritiek op verdwijning van kritische journalist

De Amerikaanse president Donald Trump sluit graag wapendeals af met bondgenoot Saudi-Arabië en heeft de afgelopen maanden gepleit voor een hogere olieproductie om brandstofprijzen omlaag te duwen. Maar zondag uitte ook Trump zich voor het eerst kritisch over de verdwijning van journalist Jamal Khashoggi.

Turkse autoriteiten hebben de verdenking geuit dat Khashoggi, een Saudiër met een Amerikaanse verblijfsvergunning die schreef voor The Washington Post, vermoord kan zijn door de Saudische veiligheidsdienst bij een bezoek aan het Saudische consulaat in Istanbul. Saudi-Arabië ontkent dat, maar de druk op het regime neemt toe.

Als de beschuldigingen hout snijden, vindt Trump dat de VS de Saudiërs zwaar moeten straffen. Intussen maken zakelijke investeerders in Saudi-Arabië terugtrekkende bewegingen. Miljardair en ondernemer Richard Branson wil de zakelijke banden met Saudi-Arabië verbreken, als blijkt dat de beschuldigingen tegen Saudi-Arabië bewezen kunnen worden.
... Zie meerZie minder

11 uur geleden

Dagblad Suriname

Ornamibo dag 9:
Scholen OS 1 Houttuin, OS 2 Houttuin en VOJ Houttuin ook vandaag gesloten. Vanmorgen weer dikke rooklaag. Rook met sterke geur van brandende plastic. Gisteren hebben mensen geprotesteerd voor ingang vuilstortplaats.
... Zie meerZie minder

Bekijk op Facebook

 

Commentaren

Al is heel Suriname onder rook en stank.Ik slaap als een ROOS volgens een KALE EZEL.

Hoi Sranan bradas en sisas, ik ben vanavond live om jullie iets te vertellen over Ornamibo, en dat zal zeker niet leuk klinken, jullie weten dat ik biogas doe en ik zal kort inwijden wat er zich ontwikkeld daar, ik heb jaren gewaarschuwd over deze tijdbom en nu is het de trailer, die echte film moet nog komen, meld een ieder om te kijken vanavond 8.00u Samuel Kiik van Slimgas LIVE OP FB. ORNAMIBO IS DE TOPIC!

Er is sprake van smog wanneer de concentraties van luchtverontreinigende stoffen verhoogd zijn. Dit kan acute gezondheidsklachten veroorzaken bij mensen die hiervoor gevoelig zijn. Bij zeer hoge concentraties kan iedereen klachten krijgen. Meestal gaat het om luchtwegklachten, maar smog door ozon kan ook zorgen voor irritatie aan ogen, neus en keel. .symptomen COPD (longaandoening), dat wordt veroorzaakt door een dergelijke luchtvervuiling van fijnstof uitstoot oude auto's, kwikdampen geeft aanleiding tot: • astma, longontsteking en andere longziekten. • erfelijke ziekten. • schadelijke stoffen, zoals houtstof, lijm en verfdampen. • luchtvervuiling, bijvoorbeeld door fijnstof. Symptomen van COPD (longziekte) Als u COPD heeft, komt u vaak adem tekort. Door ontstekingen in uw longen gaan uw longblaasjes langzaam kapot. Hierdoor krijgt u klachten als hoesten en benauwdheid. Bij COPD kunt u last hebben van: benauwdheid hoesten slijm ophoesten kortademigheid vermoeidheid weinig spierkracht gewichtsverandering

Ongezond voor alle bewoners vd buurt . Ministerie van volks gezondheid doe er iets aan?????

is toch erg waar is Su."rampen plan"??Bouta heeft al eerder gezegd...is op You tube te vinden..(al brandt de hele stad/Paramaribo af hij slaapt als een-ROOS-..😡😷.

Erg hoor, het lijkt China wel straks moeten de kinderen met stofkap rond lopen.

Ik snap het niet. Waar is de president, waar is vicepresident, waar is de minister van volksgezondheid, waar is de minister van veiligheid, waar zijn de volksvertegenwoordigers??.. waar zijn de nationale en internationale milieudiensten, waar is WHO, maar waar zijn de vele internationale hulpvrienden van de president? dit is een ernstige zaak. En niemand die komt kijken? What a shame pres. Niemand doet iets, scholen dicht omdat mensen hier ziek van worden. Geen woorden voor!!! Gewoonweg schandalig!

Ngadimin Legresa Rodgers Glenn als het niet nodig is om naar de stad te komen blijf daar vooral met de kids.

Het Wanica Ziekenhuis is nog in aanbouw en komt er zeker tot uiterlijk 2020. Ligging is nog geen 3km ten zuidwesten (let op de windrichting) van Ornamibo. Wat een strategisch besluit v/d deskundige overheidscommissies: zullen ze hun patienten jaarlijks evacueren en periodiek sluiten als Ornamibo in brand staat?

Ishika Kalka wat doen we daar 😂😂

Ziekelijk😳😳

É a população que sofre com os transtorno

Regering no sriebie ding pieking e dede

Marvin Fw nupas zie ik dit omg zo erg

Amat Gerrit Iffa Kathy

May Verzoening

+ Meer commentaren

21 uur geleden

Dagblad Suriname

... Zie meerZie minder

1 dag geleden

Dagblad Suriname

Zonnekoningen en klokkenluiders

In de Griekse godenleer (mythologie) was de halfgodin, Echo genaamd, verliefd geraakt op Narcissus. Toen haar liefde onbeantwoord bleef kwijnde zij weg totdat alleen haar stem overbleef, sinds toen ook bekend als ‘echo’. Narcissus, zoon van Cephissus en Liriope, was een jongeling van buitengewone schoonheid die de liefde van de beeldschone Echo onbeantwoord liet. Als straf hiervoor bewerkte de godin Aphrodite dat Narcissus verliefd werd op zijn eigen spiegelbeeld in het water. Gefolterd door een nimmer bevredigde liefde kwijnde ook hij weg en veranderde in de gelijknamige bloem, de narcis. Zie hier de herkomst van het woord narcisme dat bij velen een schrikbeeld oproept. Een schrikbeeld uit de tijd waarin met of onder leiding van de narcist gewerkt moest worden. Bevlogen leiders cultiveren bevlogen medewerkers. De bevlogen leider op landelijk niveau doet samen leven in een land veranderen in samenleven. Samen werken verandert daar in samenwerken. Leiders met persoonlijkheidsstoornissen daarentegen scheppen chaos, verwarring en disharmonie. Narcistische trekken bij mensen worden zowel op jonge als op latere leeftijd op den duur herkend door personen uit hun directe omgeving. Het zijn immers zelfzuchtige personen. Opvallend is dat narcistisch gedrag in werkorganisaties juist op de hogere niveaus in de organisatie vaker voorkomt. In welke mate werknemers met narcisten te doen hebben is niet bekend. Op zoveel gebieden is het Surinaamse gemeenschapsleven gelijk het gesloten boek waaruit niet gelezen kan worden. En als het om werkorganisaties gaat, is zoveel wat zich daarin afspeelt niet bekend. Ook intern bestaat over de organisatie zelf dikwijls veel onwetendheid. In hoeverre personeelsleden in al onze werkorganisaties te lijden hebben van willen en grillen van narcistische leiders en managers zal zeer waarschijnlijk onbekend blijven. Het leed dat werkers door narcisme kunnen ondergaan in hun dagelijkse taakuitvoering moet niet onderschat worden. Gestoorde managers en leiders in organisaties creëren wat zij zelf hebben: ontregeling van de voortgang van het werk en gefrustreerde werkers. Gestoorde leiders van politieke organisaties brengen de hoofden van hun volgelingen op hol. Ook in deze organisaties komen narcistische leidfiguren voor. Deze lieden brengen het volk hun herderlijke boodschappen als sympathiek ogende, goedlachse en empathische personen terwijl zij in wezen mensen zijn zonder inlevingsvermogen, zonder gevoel voor wat anderen voelen, vol trots over zichzelf spreken, vol ijdele vervuldheid van zichzelf rondlopen en anderen als hun minderen beschouwen. Publiciteitsdolle personen die belangrijke posities hebben in organisaties zijn meestal narcisten die zichzelf als de populaire man of vrouw willen neerzetten. Met elleboogwerk banen zij zich een weg naar of dichtbij de top. Inderdaad zijn er leiders die hun ego niet in toom kunnen houden. Niet zelden worden zij voor hun heldendaden door anderen op het schild gehesen en rondgedragen. Zulks tot meerdere glorie van deze zonnekoningen met grootheidsgevoelens en zelfvergoding. Personen om de leider heen zijn menigmaal medeschuldig aan het narcistisch gedrag van hun voorman. Of een zekere mate van narcisme ondanks alle kritiek daarop goed is voor het leiden van organisaties kunnen de organisatiepsychologen ons misschien nader uitleggen. Soms worden leiders en managers ten onrechte beschuldigd van onwerkbaar gedrag. Soms gaat het om louter karaktermoord. Karaktermoord is erop gericht een ander als de boosdoener neer te zetten. Wanneer directieleden van grote organisaties van wandaden worden beticht en dit als landelijk nieuws wordt gedeeld, wordt daarna dikwijls niets meer daarover vernomen. De aantijging zal voor betrokkenen wel een lange nawerking hebben. Dat zal de aantijger of klokkenluider verder maar een worst wezen. En over klokkenluiders gesproken. Er is moed en durf voor nodig om de klokken des ondeugds te luiden. Met deze lieden is ook oppassen geboden. Immers, niet zelden hebben klokkenluiders ook ondergeschoven bedoelingen met hun beweringen die niet altijd onderbouwd zijn. Klokkenluiders in de politiek zoeken bij daglicht met de lamp naar gegevens om de tegenstander in een kwaad daglicht te stellen. Soms gebruiken zij daarvoor hun eigen verzinsels en leugens. Veroordeling van het gedrag van een regeringsleider of minister geschiedt menigmaal zonder het belichten van de context waarin het (politieke) gedrag zich voordoet of voordeed. Het bekritiseren van leiderschaps- of managersgedrag dient steeds geplaatst te worden binnen het samenspel tussen de leider of manager in kwestie en anderen. Dat is de context waarin ook klokkenluiders hun optreden als zodanig moeten plaatsen. Personen met boter op hun hoofd moeten de klokken maar met rust laten. Van deze figuren lopen nogal wat exemplaren rond in ons land. Ook en vooral in de Surinaamse politiek.
Stanley Westerborg
Organisatieanalist
... Zie meerZie minder

 

Commentaren

Goed gezien hoor.

Prachtig verwoord.

1 dag geleden

Dagblad Suriname

Vermorsende Suriname verslaat zwakke broeder British Virgin Islands

Het had 10-0 moeten worden, of zelfs meer. Maar een zeer slordige nationale voetbalselectie van Suriname is door de voetbaldwerg British Virgin Islands (BVI) een monsterscore onthouden in haar tweede wedstrijd in de Concacaf Nations League. Uiteindelijk won Suriname toch na een 2-0 ruststand met 5-0. Stefano Rijssel, die teruggehaald is bij Natio, werd man of the match met 2 goals. Fer, Ivenzo Comvalius en de jeugdige debutant Joshua Elshot scoorden voor ons land. Er waren 1.704 betalende bezoekers in het Andre Kamperveenstadion.
... Zie meerZie minder

 

Commentaren

Mooi i , positief nieuws, blij voor mijn switi Sranan 😘 ik ben trots.

Gefeliciteerd...was de min van sport ook daar??

1 dag geleden

Dagblad Suriname

Duurzame oplossing Ornamibo noodzakelijk

De problematiek van Ornamibo moet nu duurzaam worden opgelost. De rr en dr van het gebied zijn al geruime tijd op de hoogte van het probleem op en rondom de vuilnisbelt en de effecten die het heeft op de gezondheid en het levensplezier van de bewoners van Ornamibo en Hottuin. De problematiek van Ornamibo gaat decennia terug naar de NF-regeringen toen de regering zich meer ging bemoeien met afvalverwerking en vuilophaal. Voor een deel heeft dat te maken met de vuilophaal business, die opkwam en opdrachten kreeg van de overheid. In deze periode werd de vuilophaal georganiseerd en zo werden er bijvoorbeeld vuilnisbakken op de straathoeken gezet, waarin hele buurten hun vuilnis konden plaatsen. Deze grote bakken werden enkele keren in de week geledigd en op enkele plekken zorgde het voor een behoorlijke stank en overlast. Dat was in de buurten waar ondernemers uit andere buurten hun slachtafval en visverwerkingsafval in de containers kwamen deponeren. In Wanica werd tegelijkertijd op enkele plekken door de politiek gelobbyd voor het opzetten van een tijdelijke vuilstortplaats, maar overal kwam er verzet tegen het opzetten van een vuilnisbelt. Het verzet had vooral te maken met het slechte plan of afwezigheid van een plan hoe het verzamelde afval op te ruimen en hoe overlast zou worden geminimaliseerd en de leefbaarheid van buurten niet zou worden aangetast. Op den duur werd het systeem van de vuilnisbakken vervangen met het systeem dat er nu bestaat. Vuil wordt nu op een behoorlijke geordende manier door een aantal ondernemers opgehaald aan huis bij de burgers. Het vuil moet aan de straatkant worden gezet gedurende enkele dagen in de week. Op gegeven moment werd duidelijk dat de regering het besluit had genomen om tijdelijk te Ornamibo een vuilstortplaats op te zetten. In de besluitvorming hadden politieke structuren en politici een dominante rol gespeeld. Dit had invloed hoe buurten op den duur reageerden of niet reageerden. De indruk was dat Ornamibo een tijdelijke aangelegenheid zou zijn. Intussen zijn we enkele decennia verder. De vuilnisbelt is er om te blijven oftewel er is geen plan van de regering om deze vuilnisbelt op te ruimen en een vuilnisfabriek op te zetten. Regelmatig duiken de klachten van de buurtbewoners op. Deze klachten hebben te maken met de overlast die de vuilnisbelt elke dag en elk uur van de dag veroorzaakt en ze hebben ook te maken met bijkomende klachten die ontstaan nadat machines hun werk niet kunnen doen of wanneer een brand wordt aangericht. Rondom de vuilnisbelt is er een hele informele business ontstaan van bijvoorbeeld vuilophalers. Deze zouden branden stichten op de vuilnisbelt. De media hebben tot voor kort gefaald om de situatie rond de vuilnisbelt zichtbaar te maken. Incidenteel hebben ze buurtbewoners bij een escalatie wel een platform gegeven om hun ongenoegen kenbaar te maken. Het probleem van de overlast van de grote vuilnisbelt wordt jaarlijks bij de hoorzittingen herhaald, maar er zijn geen oplossingen bekend. Tot nu toe is niet bekend dat de vervuilers compensatie betalen aan de benadeelden. Er zijn gemeenschappen die een dorpsfonds hebben kunnen laten opzetten waarin vervuilers maandelijks een bedrag storten zoals bij de scalians. Zulke fondsen zijn er niet voor de burgers rondom Ornamibo. Er zijn regelmatig berichten in de media van burgers die te kampen hebben met ademhalingsproblemen. Er zijn vaak branden op de vuilnisbelt. Hoe groot het gezondheidsprobleem rond de buurt is, is niet bekend. De buurt rondom Ornamibo moet een petitie indienen en o.a. vragen naar een onafhankelijk onderzoek naar de impact van de vuilnisbelt op de gezondheid van de buurtbewoners en de economische verliezers die de bezitters van onroerend goed hebben geleden. Ook moet dus geïdentificeerd worden wie de schade aan de gezondheid moet vergoeden, wie de schadelosstellingen moet betalen. Nu duidt alles in de richting van de regering. Is het mogelijk dat burgers en ook kinderen lijden aan chronische ziekten veroorzaakt door de vuilnisbelt? Is het mogelijk dat de vuilnisbelt ervoor heeft gezorgd dat mensen door ziekte zijn komen te overlijden? De samenleving en de benadeelden zijn op dit moment niet in dialoog met de regering en in het bijzonder de ministeries van OWT&C en Volksgezondheid. De samenleving die schade ondervindt van de vuilnisbelt is niet homogeen en niet eenstemmig, men heeft de capaciteit niet om de regering onder druk te zetten. De grote vraag blijft hoe het probleem van de vuilnisbelt van Ornamibo moet worden opgelost. Is het nog verantwoord om op en rond Ornamibo te wonen. De regering moet nu een commissie installeren die een oplossing moet zoeken voor dit probleem, waarin ook vertegenwoordigers van de buurt (geen politici) zitting moeten nemen. Als er sprake is van een dreigende ramp en evacuaties dan moet dat ook besproken worden. Het rapport van de commissie moet openbaar zijn. In elk geval is bij de laatste brand duidelijk geworden dat de vuilnisbelt bij een brand impact heeft op de leefbaarheid en de levenskwaliteit in buurten die veel verder daarvan liggen.
... Zie meerZie minder

Duurzame oplossing Ornamibo noodzakelijk

De problematiek van Ornamibo moet nu duurzaam worden opgelost. De rr en dr van het gebied zijn al geruime tijd op de hoogte van het probleem op en rondom de vuilnisbelt en de effecten die het heeft op de gezondheid en het levensplezier van de bewoners van Ornamibo en Hottuin. De problematiek van Ornamibo gaat decennia terug naar de NF-regeringen toen de regering zich meer ging bemoeien met afvalverwerking en vuilophaal. Voor een deel heeft dat te maken met de vuilophaal business, die opkwam en opdrachten kreeg van de overheid. In deze periode werd de vuilophaal georganiseerd en zo werden er bijvoorbeeld vuilnisbakken op de straathoeken gezet, waarin hele buurten hun vuilnis konden plaatsen. Deze grote bakken werden enkele keren in de week geledigd en op enkele plekken zorgde het voor een behoorlijke stank en overlast. Dat was in de buurten waar ondernemers uit andere buurten hun slachtafval en visverwerkingsafval in de containers kwamen deponeren. In Wanica werd tegelijkertijd op enkele plekken door de politiek gelobbyd voor het opzetten van een tijdelijke vuilstortplaats, maar overal kwam er verzet tegen het opzetten van een vuilnisbelt. Het verzet had vooral te maken met het slechte plan of afwezigheid van een plan hoe het verzamelde afval op te ruimen en hoe overlast zou worden geminimaliseerd en de leefbaarheid van buurten niet zou worden aangetast. Op den duur werd het systeem van de vuilnisbakken vervangen met het systeem dat er nu bestaat. Vuil wordt nu op een behoorlijke geordende manier door een aantal ondernemers opgehaald aan huis bij de burgers. Het vuil moet aan de straatkant worden gezet gedurende enkele dagen in de week. Op gegeven moment werd duidelijk dat de regering het besluit had genomen om tijdelijk te Ornamibo een vuilstortplaats op te zetten. In de besluitvorming hadden politieke structuren en politici een dominante rol gespeeld. Dit had invloed hoe buurten op den duur reageerden of niet reageerden. De indruk was dat Ornamibo een tijdelijke aangelegenheid zou zijn. Intussen zijn we enkele decennia verder. De vuilnisbelt is er om te blijven oftewel er is geen plan van de regering om deze vuilnisbelt op te ruimen en een vuilnisfabriek op te zetten. Regelmatig duiken de klachten van de buurtbewoners op. Deze klachten hebben te maken met de overlast die de vuilnisbelt elke dag en elk uur van de dag veroorzaakt en ze hebben ook te maken met bijkomende klachten die ontstaan nadat machines hun werk niet kunnen doen of wanneer een brand wordt aangericht. Rondom de vuilnisbelt is er een hele informele business ontstaan van bijvoorbeeld vuilophalers. Deze zouden branden stichten op de vuilnisbelt. De media hebben tot voor kort gefaald om de situatie rond de vuilnisbelt zichtbaar te maken. Incidenteel hebben ze buurtbewoners bij een escalatie wel een platform gegeven om hun ongenoegen kenbaar te maken. Het probleem van de overlast van de grote vuilnisbelt wordt jaarlijks bij de hoorzittingen herhaald, maar er zijn geen oplossingen bekend. Tot nu toe is niet bekend dat de vervuilers compensatie betalen aan de benadeelden. Er zijn gemeenschappen die een dorpsfonds hebben kunnen laten opzetten waarin vervuilers maandelijks een bedrag storten zoals bij de scalians. Zulke fondsen zijn er niet voor de burgers rondom Ornamibo. Er zijn regelmatig berichten in de media van burgers die te kampen hebben met ademhalingsproblemen. Er zijn vaak branden op de vuilnisbelt. Hoe groot het gezondheidsprobleem rond de buurt is, is niet bekend. De buurt rondom Ornamibo moet een petitie indienen en o.a. vragen naar een onafhankelijk onderzoek naar de impact van de vuilnisbelt op de gezondheid van de buurtbewoners en de economische verliezers die de bezitters van onroerend goed hebben geleden. Ook moet dus geïdentificeerd worden wie de schade aan de gezondheid moet vergoeden, wie de schadelosstellingen moet betalen. Nu duidt alles in de richting van de regering. Is het mogelijk dat burgers en ook kinderen lijden aan chronische ziekten veroorzaakt door de vuilnisbelt? Is het mogelijk dat de vuilnisbelt ervoor heeft gezorgd dat mensen door ziekte zijn komen te overlijden? De samenleving en de benadeelden zijn op dit moment niet in dialoog met de regering en in het bijzonder de ministeries van OWT&C en Volksgezondheid. De samenleving die schade ondervindt van de vuilnisbelt is niet homogeen en niet eenstemmig, men heeft de capaciteit niet om de regering onder druk te zetten. De grote vraag blijft hoe het probleem van de vuilnisbelt van Ornamibo moet worden opgelost. Is het nog verantwoord om op en rond Ornamibo te wonen. De regering moet nu een commissie installeren die een oplossing moet zoeken voor dit probleem, waarin ook vertegenwoordigers van de buurt (geen politici) zitting moeten nemen. Als er sprake is van een dreigende ramp en evacuaties dan moet dat ook besproken worden. Het rapport van de commissie moet openbaar zijn. In elk geval is bij de laatste brand duidelijk geworden dat de vuilnisbelt bij een brand impact heeft op de leefbaarheid en de levenskwaliteit in buurten die veel verder daarvan liggen.

 

Commentaren

In de '80 er jaren was er de mogelijkheid om een Duitse afvalinstallatie te kopen voor 1 $ .... door de machtwisseling van toen ging dat niet door...

Ik blijf erbij, de staat verantwoordelijk stellen. punt. Opkomen, komop.

Ja , maar wanneer et ook niet wordt afgebrand Waar gaan z dan huisvuil dumpen.

Hoi Sranan bradas en sisas, ik ben vanavond live om jullie iets te vertellen over Ornamibo, en dat zal zeker niet leuk klinken, jullie weten dat ik biogas doe en ik zal kort inwijden wat er zich ontwikkeld daar, ik heb jaren gewaarschuwd over deze tijdbom en nu is het de trailer, die echte film moet nog komen, meld een ieder om te kijken vanavond 8.00u Samuel Kiik van Slimgas LIVE OP FB. ORNAMIBO IS DE TOPIC!

"Duurzame oplossing"nee hoor kortste weg is het is in brand gestoken door een (raper) die daar huishoud.Clean Sweep met deze gasten klaar daar..Deze rapers wonen daar in een houten huisje zoeken oud ijzer wordt door verkocht aan oud ijzer handelaren.Heb begrepen politie staat machteloos tegen hun nu staat"giftbelt"in brand om zo snel aan oud ijzer te komen..nu moeten de omwonenden vrij gekomen giftige dampen/rook inademen..😡.

En d regeerders doen ook et halve werk .

Farchanda Alibaks

+ Meer commentaren

1 dag geleden

Dagblad Suriname

Mop van de dag

Hansje loopt binnen in een winkel en vraagt: Dag mijnheer. Als ik een halve kilo rozijnen koop tegen 4,90 euro per kilo, 7 eieren tegen 12 eurocent per stuk en 400 gram bloem tegen 2 euro per kilo, hoeveel krijg ik dan terug van 20 euro? De verkoper rekent alles uit en zegt: 15,91 euro jongen. Zal ik alles in een zakje doen? Nee, nee, dat is niet nodig. Dat was het vraagstuk dat we moesten oplossen voor ons huiswerk.
... Zie meerZie minder

1 dag geleden

Dagblad Suriname

Cecilia Soekhdee Baldewpersad Tewarie-Mungra (5 december 1930 - 27 maart 2018)
Eerbetoon aan de eerste vrouwelijke Hindostaanse arts, internist en doctor in de geneeskunde.

Groot was de blijdschap van Johannes Soekdew Mungra (geestesvader en medeoprichter van de VHP) en Soekhradjie Soekram, toen op 5 december 1930 Cecilia Soekhdee Mungra werd geboren als eerste dochter na drie zonen. Later in haar leven zou Cecilia op meerdere fronten weer de eerste zijn. Zij was in een stuitligging geboren en men zegt dat kinderen die zo ter wereld komen, een geneeskrachtige gave hebben. Bijgeloof of niet, Cecilia was de eerste Surinaams-Hindoestaanse vrouw die, opeenvolgend, arts werd, specialiseerde als internist en promoveerde in de geneeskunde aan de Universiteit van Leiden op het onderwerp “Schistosomiasis in Surinam”.

Cecilia Soekhdee Mungra, beter bekend als Cies, groeide op in een groot gezin met 17 kinderen. Als oudste dochter moest zij meehelpen in de huishouding en bij de verzorging van de jongere kinderen. Zij hielp ook bij de vele bevallingen van haar moeder en na een zware bevalling met complicaties, nam Cies een besluit: ze zou later dokter worden. Zij was toen elf jaar. Haar vader vond het in die tijd maar niks: "Onderwijzeres was de hoogste investering voor een meisje". Haar moeder en oudste broer, Harry, steunden haar in haar ambitie en dat gaf Cies kracht om door te zetten. Haar moeder zei: “Anders ga je de rest van je leven alleen maar kleren wassen en kinderen krijgen, net als ik." De steun van haar moeder betekende echter niet dat ze minder hard hoefde te werken thuis. Maar Cies was ijverig en leergierig en het lukte haar om goede cijfers op school te halen.

Op 1 december 1950 slaagde Cies als een van de 20 besten voor het toelatingsexamen van de Geneeskundige School en begon als eerste Hindoestaanse vrouw met de opleiding. Tijdens haar studie had ze een bijbaan in een bibliotheek en met name door de buitenlandse boeken en tijdschriften werd zij nieuwsgierig naar de wereld buiten Suriname. Toen haar studievoortgang in gevaar kwam door een langlopend conflict tussen de directeur van de Geneeskundige School en de studenten, zette Cies de grote stap. Zij vertrok naar Nederland in november 1956 om haar studie voort te zetten aan de Vrije Universiteit te Amsterdam, wederom gesteund door haar moeder en broer Harry. Het begin was zwaar zonder familie in de buurt, maar gelukkig was daar haar hartsvriendin Norine Sno die ook in Nederland haar studie geneeskunde voortzette om haar op te vangen en ondersteunen; deze innige vriendschap heeft Cies tot haar overlijden onderhouden en gekoesterd. Maar ondanks de beperkte financiële middelen en de grote cultuurschok wist Cies zich prima te handhaven. Hier kwam nog bij dat de examens, die ze op de Geneeskundige School in Suriname had afgelegd, niet werden erkend in Nederland. Zij moest opnieuw beginnen. Maar Cies was vastbesloten en in januari 1957, amper twee maanden na aankomst, behaalde zij haar Nederlandse propaedeuse.

Cies viel op als een van de weinige buitenlandse studenten en als vrouw, maar bovenal door haar goede resultaten en ijver. Ze trok de aandacht van professor Lindeboom en hij zou haar voor de rest van haar studie en carrière in Nederland blijven steunen. Vaak keek hij naar haar handen en zei: "Die handen hebben geneeskrachtige gaven." Ook het hoofd van het faculteitssecretariaat, hielp Cies vanaf het begin en ook zij zijn voor de rest van hun leven vriendinnen gebleven. In 1957 trouwden zij in Nederland met Param Baldewpersad Tewarie die zij in Suriname al had leren kennen. Het was een periode van hard werken en studeren voor beiden. In mei 1960 studeerde Cies af als arts.

Zij werkte tot december 1960 als Assistent In Opleiding (AIO) op de afdeling Inwendige Geneeskunde van de toenmalige Pieter van Foreest-kliniek te Amsterdam. In 1961 besloot het echtpaar terug te keren naar Suriname, waar Cies als arts bij het BOG werkte. Vanaf januari 1964 werd ze als districtsarts gestationeerd in Saramacca. Hier deed zij ook onderzoek naar de ziekte schistosomiasis (bilharzia) voor haar promotieonderzoek. In april 1967 keerde Cies met haar gezin terug naar Nederland om aan de Vrije Universiteit te specialiseren en haar promotieonderzoek af te ronden. In augustus 1972 voltooide ze de opleiding tot internist en een maand later promoveerde zij in de geneeskunde op het proefschrift: Schistosomiasis in Surinam, a clinico-pathological and epidemiological survey. Het onderzoek is erkend door de WHO en wordt zelfs nu nog gebruikt als naslagwerk. Cies had binnen een maand twee mijlpalen als eerste Surinaams-Hindostaanse vrouw bereikt. Tot december 1973 werkte zij als Chef de clinique en Hoofd wetenschappelijk medewerkster op de afdeling Inwendige Geneeskunde van het ziekenhuis van de Vrije Universiteit.

Maar Cies wilde heel graag een bijdrage leveren aan de gezondheidszorg in Suriname en eind 1973 remigreerde het gezin. Zij werkte tot haar pensioen in 1990 als internist bij het Academisch Ziekenhuis te Paramaribo. Daarnaast had zij ook een particuliere praktijk aan huis. Cies was een zeer eenvoudig en immens populaire specialist die met hoofd en hart werkte voor de zieke medemens. Zij overleed op 27 maart 2018 en laat een man, twee dochters en zeven kleinkinderen achter.
Als eerbetoon aan deze pionier in de Surinaamse geschiedenis zou een belangrijk instituut in onze samenleving naar haar vernoemd moeten worden. Zo kan zij een inspiratie zijn en blijven voor Surinaamse meisjes en vrouwen waarbij zij hen eraan herinnert dat je door hard werken en hard studeren je dromen zeker waar kan maken. Immers, Cies zei altijd: 'Geld en goed kun je anytime kwijtraken of het kan je worden afgepakt, maar jouw kennis, die kan niemand je ontnemen.'
... Zie meerZie minder

Cecilia Soekhdee Baldewpersad Tewarie-Mungra (5 december 1930 - 27 maart 2018)
Eerbetoon aan de eerste vrouwelijke Hindostaanse arts, internist en doctor in de geneeskunde.  

Groot was de blijdschap van Johannes Soekdew Mungra (geestesvader en medeoprichter van de VHP) en Soekhradjie Soekram, toen op 5 december 1930 Cecilia Soekhdee Mungra werd geboren als eerste dochter na drie zonen. Later in haar leven zou Cecilia op meerdere fronten weer de eerste zijn. Zij was in een stuitligging geboren en men zegt dat kinderen die zo ter wereld komen, een geneeskrachtige gave hebben. Bijgeloof of niet, Cecilia was de eerste Surinaams-Hindoestaanse vrouw die, opeenvolgend, arts werd, specialiseerde als internist en promoveerde in de geneeskunde aan de Universiteit van Leiden op het onderwerp “Schistosomiasis in Surinam”. 

Cecilia Soekhdee Mungra, beter bekend als Cies, groeide op in een groot gezin met 17 kinderen. Als oudste dochter moest zij meehelpen in de huishouding en bij de verzorging van de jongere kinderen. Zij hielp ook bij de vele bevallingen van haar moeder en na een zware bevalling met complicaties, nam Cies een besluit: ze zou later dokter worden. Zij was toen elf jaar. Haar vader vond het in die tijd maar niks: Onderwijzeres was de hoogste investering voor een meisje. Haar moeder en oudste broer, Harry, steunden haar in haar ambitie en dat gaf Cies kracht om door te zetten. Haar moeder zei: “Anders ga je de rest van je leven alleen maar kleren wassen en kinderen krijgen, net als ik. De steun van haar moeder betekende echter niet dat ze minder hard hoefde te werken thuis. Maar Cies was ijverig en leergierig en het lukte haar om goede cijfers op school te halen.

Op 1 december 1950 slaagde Cies als een van de 20 besten voor het toelatingsexamen van de Geneeskundige School en begon als eerste Hindoestaanse vrouw met de opleiding. Tijdens haar studie had ze een bijbaan in een bibliotheek en met name door de buitenlandse boeken en tijdschriften werd zij nieuwsgierig naar de wereld buiten Suriname. Toen haar studievoortgang in gevaar kwam door een langlopend conflict tussen de directeur van de Geneeskundige School en de studenten, zette Cies de grote stap. Zij vertrok naar Nederland in november 1956 om haar studie voort te zetten aan de Vrije Universiteit te Amsterdam, wederom gesteund door haar moeder en broer Harry. Het begin was zwaar zonder familie in de buurt, maar gelukkig was daar haar hartsvriendin Norine Sno die ook in Nederland haar studie geneeskunde voortzette om haar op te vangen en ondersteunen; deze innige vriendschap heeft Cies tot haar overlijden onderhouden en gekoesterd. Maar ondanks de beperkte financiële middelen en de grote cultuurschok wist Cies zich prima te handhaven. Hier kwam nog bij dat de examens, die ze op de Geneeskundige School in Suriname had afgelegd, niet werden erkend in Nederland. Zij moest opnieuw beginnen. Maar Cies was vastbesloten en in januari 1957, amper twee maanden na aankomst, behaalde zij haar Nederlandse propaedeuse. 

Cies viel op als een van de weinige buitenlandse studenten en als vrouw, maar bovenal door haar goede resultaten en ijver. Ze trok de aandacht van professor Lindeboom en hij zou haar voor de rest van haar studie en carrière in Nederland blijven steunen. Vaak keek hij naar haar handen en zei: Die handen hebben geneeskrachtige gaven. Ook het hoofd van het faculteitssecretariaat, hielp Cies vanaf het begin en ook zij zijn voor de rest van hun leven vriendinnen gebleven. In 1957 trouwden zij in Nederland met Param Baldewpersad Tewarie die zij in Suriname al had leren kennen. Het was een periode van hard werken en studeren voor beiden. In mei 1960 studeerde Cies af als arts. 

Zij werkte tot december 1960 als Assistent In Opleiding (AIO) op de afdeling Inwendige Geneeskunde van de toenmalige Pieter van Foreest-kliniek te Amsterdam. In 1961 besloot het echtpaar terug te keren naar Suriname, waar Cies als arts bij het BOG werkte. Vanaf januari 1964 werd ze als districtsarts gestationeerd in Saramacca. Hier deed zij ook onderzoek naar de ziekte schistosomiasis (bilharzia) voor haar promotieonderzoek. In april 1967 keerde Cies met haar gezin terug naar Nederland om aan de Vrije Universiteit te specialiseren en haar promotieonderzoek af te ronden. In augustus 1972 voltooide ze de opleiding tot internist en een maand later promoveerde zij in de geneeskunde op het proefschrift: Schistosomiasis in Surinam, a clinico-pathological and epidemiological survey. Het onderzoek is erkend door de WHO en wordt zelfs nu nog gebruikt als naslagwerk. Cies had binnen een maand twee mijlpalen als eerste Surinaams-Hindostaanse vrouw bereikt. Tot december 1973 werkte zij als Chef de clinique en Hoofd wetenschappelijk medewerkster op de afdeling Inwendige Geneeskunde van het ziekenhuis van de Vrije Universiteit. 

Maar Cies wilde heel graag een bijdrage leveren aan de gezondheidszorg in Suriname en eind 1973 remigreerde het gezin. Zij werkte tot haar pensioen in 1990 als internist bij het Academisch Ziekenhuis te Paramaribo. Daarnaast had zij ook een particuliere praktijk aan huis. Cies was een zeer eenvoudig en immens populaire specialist die met hoofd en hart werkte voor de zieke medemens. Zij overleed op 27 maart 2018 en laat een man, twee dochters en zeven kleinkinderen achter. 
Als eerbetoon aan deze pionier in de Surinaamse geschiedenis zou een belangrijk instituut in onze samenleving naar haar vernoemd moeten worden. Zo kan zij een inspiratie zijn en blijven voor Surinaamse meisjes en vrouwen waarbij zij hen eraan herinnert dat je door hard werken en hard studeren je dromen zeker waar kan maken. Immers, Cies zei altijd: Geld en goed kun je anytime kwijtraken of het kan je worden afgepakt, maar jouw kennis, die kan niemand je ontnemen.Image attachment

 

Commentaren

Kan iemand de president taggen aub Pres deze mensen moeten gedecoreerd worden en niet de bai brede gang.

Een rolmodel van "ga je dromen achterna zelfs onder moeilijke omstndigheden. Cappeu

Ze was 5 december, mooi ik ben 3 december. Ik denk niet dat ze zat te wachten op decoratie, ze krijgt de grootste decoratie van de Aller Hoogste, dat wat geen mens haar kon schenken. Ze ruste in vrede, de mens heeft veel te zeggen als een ander er niet meer is, dan pas de goede dingen inzien. Wan respiki Hindoestaanse Sranan Uma.

wow echt geweldig.ik lees nu pas over haar indrukwekknde prestaties als hindost vrouw!echt n geweldig rolmodel voor alle hindostaanse vrouwen wereldwijd!!

Een heel mooi verhaal!! Inspirerend en motiverend voor vele vrouwen. Zij is een voorbeeld voor vele Surinaamse vrouwen !!! May god bless her soul!!

respect een echte sranang oema om heel erg trots op te zijn zulke mensen moeten gedecoreerd worden door de president

Geld en goed kan je ontnomen worden.klopt maar wat onze Cies vergat was dat een hersenbloedingof dementie alles in je hoofd ook kan ontnemen. Veel respekt voor haar.inderdaad goed mens mocht co schappen tijdens mijn vakantie met haar lopen. Maar ach wij mensen zijn niet eender in onze gave. Iedereen is met zijn of haar lot geboren. Sommigen studeren jammer genoeg heel hard maar kunnen op de een of andere manier het eind doel niet halen. Werk hard wees eerlijk en oprecht en wees realistisch. Dan kom je al ver genoeg.

Taggen jullie pres om haar alsnog te decoreren in plaats van wang zogenaamde bonoemang foe zanderij daarachter

Indrukwekkend!! Een vrouw om trots op te zijn.

Geweldig maar jammer dat er zo uitgebreid over je wordt gesproken wanneer je er niet meer bent waarom kon het niet voor 27 maart 2018 zijn gebeurd

Respect .... die je krijgt door hard werken, eerlijkheid en geloof in je....

Prachtig❤🤗. Een top Su vrouw!!! En nu pas hoor ik van der.... moeten de kids ook op school leren man. Geweldig👌

Ik heb als verpleegkundige met haar gewerkt , een hardwerkende , spontane vrouw , erg stumulerend naar andere toe , niet neerkijkend zoals het vroeger normaal was !! Su mag haar zeker waaderen !!!!

Zij heeft een grote bijdrage geleverd aan Suriname en toch komt haar verhaal nu pas . Als zij wou was ze gewoon in NL gebleven met haar gezin,want zij is een aantal keren heen en weer gegaan.

Ik ben zo trots om deze mooie vrouw - van binnen en buiten - mijn oma en moeder te mogen hebben genoemd. Zij is een voorbeeld voor mij, en ik hoop een voorbeeld voor vele Surinamers en personen over de wereld. ❤️

Mooi, inspirerend verhaal ,tante Cicilia wat lijkt u veel op wijlen mijn mama tante Annie

Ja hoor een lieve moederlijke internist moeilijk te vinden moge haar atma in vrede rusten

Ja Cies was een heel hartelijk eenvoudig mens en idd een rolmodel.chapeau.

Zij is een voorbeeld voor onze meisjes en jonge vrouwen...waar een wil is, is ook een weg !

Een voorbeeld voor velen wat een mooi verhaal. Petje af voor deze dame.

Prachtig en wat een kracht en doorzettingsvermogen om haar dromen Waar te maken! Een krachtige vrouw die iedereen heeft geïnspireerd. 🙏🏽👍🏼👊🏼💪🏼❤

Wat een mooi stuk. Deze vrouw verdient een mooi erkenning. De regering mag haar opdragen en een decoratie toekennen.

Prachtig en wat een doorzetter! En dat van omgekeerd geboren, ik geloof er heilig in, want ik ben zelf ook in stuitligging geboren 😉

Geweldig verhaal. Vind knap dat haar moeder en broer toch hun steun hebben gegeven want als t aan pa had gelegen, was t niet gebeurd.

Pres, laat als eerbetoon voor haar een gedenkplaat maken en vermelden wat ze betekent heeft voor de mensen. Dat haar ziel de euwige rust mag hebben, al is het een tijd geleden.

+ Meer commentaren

1 dag geleden

Dagblad Suriname

FAWAKA ... Zie meerZie minder

FAWAKA

 

Commentaren

Zo reageer je als je geen geweten hebt.

ware woorden zijn hard om te horen

cuba torie

100%

2 dagen geleden

Dagblad Suriname

Vechtpartij mondt uit in steekpartij

De politie van Santo Dorp kreeg vrijdagavond omstreeks 22.10 uur een melding van een steekpartij aan de Verlengde Ephraimzegenweg. In verband met het onderzoek heeft Dagblad Suriname gesproken met een buurtbewoner. Volgens hem heeft hij van het slachtoffer Shefaro vernomen dat hij steeds door de verdachte Saras werd belaagd. Op de bewuste avond was Shefaro vrij van zijn werk en liep naar huis. Onder weg kwam hij de verdachte tegen die hem wederom zou hebben belaagd. Er ontstond hierover een woordenwisseling welke in een steekpartij uitmondde. Shefaro is geraakt aan zijn linker schouderblad. De steekgrage Saras is door de politie aangehouden en in verzekering gesteld.
... Zie meerZie minder

 

Commentaren

Daar gebeurt er ALtijd iets met de stront bosnegers die deugen niet bhikhie zegt ze over mij te roddelen DAT diet hij met de bosnegers v D fin en Dan praten ze met alle bosnegers v r afstand hoe ze over mij moeten roddelen v e afstand hij is achterlijk jij moet kmn kijken in de moskeen hoe deoslims zich ziek gedragen om hem om over mij tevroddelen hij is vreselijk belachelijke bezig met de zieke werknemers van az overal gt hij instrukties geven om het te doen en hij us neef van joemmanbaks en hij stelt zich aan want hij rotsooi alleen ASN het werk en verkoopt alleen zijn autos daarvoor komt hij s het werk

Oooh onder die weg noh dagblad ipv onderweg

The Custom Facebook Feed plugin

Dagblad Suriname

Rashid Pierkhan’s Kal Aaj Aur Kal

R.P The Hot One – 89. 7FM
ACME/RP Radio- 91.3 FM.
Nickerie.103.5 FM

RBN TV 5.1

Een volle uitzending voor u als burger om uw mening over maatschappelijke gebeurtenissen te geven via tel #532037